Духоўнае ўсынаўленне

Усынауленне

КОЖНЫ З НАС МОЖА ДАПАМАГЧЫ УРАТАВАЦЬ ЖЫЦЦЁ

НА БЕЛАРУСІ 3 ТРОХ ЗАЧАТЫХ ДЗЯЦЕЙ

ДВАІХ ЗАБІВАЮЦЬ ПРАЗ АБОРТ ЦІ ВАКУУМ

«Народ, які забівае ўласных дзяцей, гэта народ без будучыні»

Ян Павел II

 

 

 

 

 

ДУХОЎНАЕ УСЫНАЎЛЕННЕ ЗАЧАТАГА ДЗІЦЯЦІ

 

ЧЫМ З’ЯЎЛЯЕЦЦА ДУХОЎНАЕ ЎСЫНАЎЛЕННЕ ЗАЧАТАГА ДЗІЦЯЦІ?

• малітвай за абарону зачатага жыцця

• дапамогай для асобаў, якія церпяць па прычыне грэху аборту

Адказы на пытанні, якія часцей за ўсё ўзнікаюць:

1. Што такое Духоўнае ўсынаўленне?

Духоўнае ўсынаўленне — гэта малітва ў інтэнцыі дзіцяці, якому пагражае смерць ва ўлонні маці. Малітва працягваецца дзевяць месяцаў і складаецца з чытання адной ружанцовай таямніцы («Ойча наш»і 10″Вітай, Марыя”), а таксама спецыяльнай малітвы ў інтэнцыі дзіцяці і яго бацькоў. Да малітваў можна далучыць індывідуальна выбраныя добрыя ўчынкі.

2. Якія могуць быць дадатковыя ўчынкі?

Дадатковымі ўчынкамі могуць быць: частая споведзь і Святая Камунія, адарацыя Найсвяцейшага Сакрамэнту, чытанне Святога Пісання, пост, змаганне з дрэннымі звычкамі, дапамога бедным, дадатковыя малітвы такія, як літанія, навэнны, вяночкі. Трэба выбіраць рэальныя ўчынкі, улічваючы індывідуальныя магчымасці іх выканання.

3. Ці можна распачынаць Духоўнае ўсынаўленне без дадатковых учынкаў?

Так. Дадатковыя ўчынкі не з’яўляюцца абавязковымі, хоць адаптуючыя ахвотна іх выконваюць.

4. Як узнікла Духоўнае ўсынаўленне?

Яно з’явілася пасля аб’яўленняў у Фаціме і стала адказам на заклік Маці Божай да ружанцовай малітвы, пакаяння і кампенсацыі за грахі, якія найбольш раняць Яе Беззаганнае Сэрца.

5. Якую карысць прыносіць Духоўнае ўсынаўленне?

Духоўнае ўсынаўленне лечыць глыбокія духоўныя раны, нанесеныя грахом аборту. Яно дазваляе ўсім маці аднавіць веру ў Божую Міласэрнасць і прыносіць спакой у іх сэрцы. Усынаўленне як вельмі канкрэтны, бескарысны і асабісты дар (малітвы, ахвяры і посту), дапамагае (асабліва маладым людзям) фарміраваць характар, змагацца з эгаізмам, знаходзіць радасць адказнага бацькоўства, даючы магчымасць бачыць любоў і сэкс вачыма Бога. Навучаючы сістэматычнай малітве, яно паглыбляе кантакт з Богам; дапамагае адкрываць глыбокі сэнс занядбаных аскетычных практыкаў; можа стаць тым элементам, які адродзіць супольную малітву і любоў у сем’ях.

6. Хто можа духоўна ўсынаўляць?

Кожны. Свецкія, кансэкраваныя асобы, мужчыны, жанчыны, людзі любога ўзросту. Толькі дзеці распачынаюць Духоўнае ўсынаўленне пад апекай бацькоў.

7. Колькі разоў можна духоўна ўсынаўляць дзіця?

Шматразова, пры ўмове, што папярэднія абавязацельствы выкананыя.

8. Ці кожны раз неабходна даваць абяцанні?

Так.

9. Ці можна адаптаваць больш, чым адно дзіця?

Духоўнае ўсынаўленне датычыць толькі аднаго дзіцяці.

10. Ці мы ведаем, якой нацыянальнасці дзіця будзе намі ўсыноўлена?

Не ведаем. Імя дзіцяці ведае толькі Бог.

11.Чаму мы можам быць упэўнены, што Бог выслухае нашую малітву?

Наша ўпэўненасць заснавана на веры ва усемагутнасць Бога і бязмежную Божую Міласэрнасць. Бог ёсць Тым, Хто дае жыццё; Ён жадае, каб кожнае зачае дзіця жыло і было атулена бацькоўскай любоўю.

12. Ці будзе грахом, калі ў які-небудзь дзень адаптуючы забудзе прачытаць малітву?

Гэта не будзе грахом. Грахом з’яўляецца свядомае і дабравольнае занядбанне складзенага Богу абяцання.

13. Ці трэба перапыняць Духоўнае ўсынаўленне, калі малітва была занядбаная на працягу доўгага часу?

Перапынак на працягу доўгага часу (месяц, два) спыняе Духоўнае ўсынаўленне. У гэтым выпадку трэбa зноў даць абяцанне і імкнуцца ягo стрымаць. У выпадку кароткага перапынку трэба працягваць Духоўнае ўсынаўленне, павялічваючы малітву на колькасць прапушчаных дзён.

14. Ці могуць духоўна ўсынаўляць асобы, які жывуць у несакрамэнтальных саюзах?

Могуць, як таксама і разведзеныя асобы.

15. Ці з’яўляецца сапраўдным Духоўнае ўсынаўленне, распачатае пры дапамозе радыё?

Так.

16. Ці абяцанні Духоўнага усынаўлення павінны быць дадзеныя ва урачыстай форме, выключна ўкасцёле ў прысутнасці святара?

Рэкамендуецца, каб абяцанні былі дадзены ўрачыста, хоць можна іх даць таксама і прыватна.

17. Ці могуць духоўна ўсынаўляць асобы, якія не ўдзельнічалі ў падрыхтоўцы — асобы вельмі пажылога ўзросту, хворыя, фізічнымі адхіленнямі?

Так, яны могуць распачаць Духоўнае ўсынаўленне прыватна.

18. Якім чынам можна даць прыватныя абяцанні?

Прачытаць формулу абяцання (лепш за ўсё перад крыжам ці абразом) і з гэтага моманту на працягу чарговых дзевяці месяцаў маліцца адной індывідуальна выбранай таямніцай ружанца, а таксама малітвай ў інтэнцыі дзіцяці і бацькоў. Каб запамятаць, рэкамендуецца запісаць дату распачацця і заканчэння малітвы.

19. Як распаўсюджваць малітву Духоўнага ўсынаўлення?

- знайсці некалькі асобаў, зацікаўленых Духоўным усынаўленнем

- атрымаць згоду ксяндза пробашча на правядзенне абраду складанн абяцанняў у касцёле (пажадана ў свята Найсвяцейшай Марыі Панны)

 

 

ФОРМУЛА АБЯЦАННЯ ДУХОЎНАГА ЎСЫНАЎЛЕННЯ

«Праслаўляю Цябе, Ойча, Пане неба і зямлі, што Ты схаваў гэта ад муцрых і разумных і адіфыў дзецям. Так, Ойча, бо такая была Твая добрая воля».

Найсвяцейшая Панна, Багародзіца Марыя, усе Анёлы і Святыя. Ідучы зажаданнем несці да-памогу ў справе абароны ненароджаных, моцна

пастанаўляю і абяцаю, што з дня…………………….,

у свята (урачыстасць)………………………………..,

у касцёле ……………………………………………………

духоўна ўсынаўляю адно дзіця, імя якога ве-дае толькі Бог, каб на працягу дзевяці месяцаў кожны дзень маліцца аб уратаванні яго жыц-ця, а таксама аб справядлівым і добрым жыцці пасля нараджэння. Гэтымі малітвамі будуць: адна таямніца Ружанца, мае добрыя ўчынкі, малітва, якую прачытаю сёння першы раз.

1. Штодзённая малітва

Пане Езу, праз заступніцтва Марыі, Маці Тваёй, якая нарадзіла Цябе з любоўю, а таксама праз заступніцтва св. Юзафа, чалавека даверу, які апекаваўся Табою пасля народзінаў, прашу Цябе ў інтэнцыі гэтага не-народжанага дзіцяці, якое духоўна хачу ўсынавіць і якое знаходзіцца ў небяспецы аборту. Прашу, дай яго бацькам любоў і адвагу, каб яны не забівалі свайго дзіцяці, а пакінулі яму жыццё, якое Ты сам гэтаму дзіцяці прадвызначыў. Амэн.

2. Таямніца Ружанца

3. Мае добрыя ўчынкі

 

Вялікі Пост: Велікодныя рэкалекцыі, споведзь, канфесіянал

канфесiянал

 

Рэкалекцыі (лац. recolligo, -ere — зноў збіраць). Іншая назва — духоўныя практыкаванні. Некалькі дзён, асабліва прысвечаных Богу, падчас якіх удзельнікі рэкалекцый прабываюць у малітве, разважаюць над сваёю вераю, адносінамі з Богам і бліжнімі ды іншымі аспектамі рэлігійнага жыцця. Дапамогаю ў такіх разважаннях з’яўляецца навучанне, якое выкладаецца ў форме лекцый.

Мэта рэкалекцый - паглыбленне ўнутранага кантакту з Богам і аднаўленне духоўнага жыцця. Яны завяршаюцца споведдзю і прыняццем Камуніі. Рэкалекцыі бываюць адкрытыя (для ўсіх ахвотных) і закрытыя (у кляштарах і спецыяльных рэкалекцыйных цэнтрах, калі ўдзельнікі цалкам пакідаюць свае штодзённыя заняткі і ў маўчанні засяроджваюцца над малітваю і разважаннем). У перыяд Адвэнту і Вялікага посту Касцёл заахвочвае ўсіх вернікаў прыняць удзел, прынамсі, у адкрытых рэкалекцыях.

Урачыстасць Звеставання Пана

25 сакавіка Каталіцкі Касцёл адзначае ўрачыстасць Звеставання Пана.

Таямніцу Уцелаўлення Божага Сына Касцёл святкуе як асобную ўрачыстасць за дзевяць месяцаў да Божага Нараджэння. Гэта, канешне ж, умоўная дата, таксама як і дата Божага Нараджэння. Ва Усходніх Цэрквах Дабравешчанне адзначалі ўжо ў V стагоддзі. На Захадзе дзень Уцелаўлення Божага Сына пачалі святкаваць падчас пантыфікату папы Грыгорыя Вялікага ў VІІ стагоддзі.

У падзеі, звязанай з прыходам Хрыста на зямлю, Касцёл бачыць здзяйсненне надзеі Ізраэля. Марыя — гэта ўвасабленне Ерузалема і спадкаемца дадзеных яму абяцанняў, якія спаўняюцца, калі Яна, напоўненая верай, прамаўляе у момант Звеставання словы: «Вось я слуга Пана, няхай мне станецца паводле Яго слова». Дзякуючы Марыі Бог становіцца «Богам з намі» — прадказаным прарокамі Эмануэлем.

Хіба што ніводзін эпізод са Святога Пісання не набыў такой папулярнасці ў мастацтве, як сцэна Звеставання. Шматлікія творцы спрабавалі розным чынам выявіць тое, што святы Лука перадае на пачатку свайго Евангелля: Божы Пасланец Арханёл Габрыэль прыносіць Марыі нечаканую і радасную вестку і атрымлівае Яе згоду на незвычайную місію. Марыя павінна нарадзіць Сына, якому дасць імя Езус, бо Ён збавіць народ свой ад грахоў.

Святы Юзаф. Абраннік Найсвяцейшай Панны Марыі

 

Святы Юзаф

Абраннік Найсвяцейшай Панны Марыі

  

Усе звесткі пра жыццё святога мы знаходзім у Евангеллі паводле Мацвея і паводле Лукі. Нягледзячы на тое, што іх зусім няшмат, менавіта Абраннік найсвяцейшай Панны Марыі з’яўляецца адной з найбольш значных постацяў у хрысціянстве. Па прафесіі ён быў цесляром, жыў і працаваў у Назарэце і быў заручаны з Марыяй.

 

Калі Яна зачала Сына, Юзафу ў сне была аб’яўлена таямніца гэтага Зачацця і даручана місія апекавацца Найсвяцейшай Паннай і Дзіцяткам. Мы бачым Юзафа пры Нараджэнні Збаўцы ў Бэтлеемскай пячоры, падчас Ахвяравання ў святыні, падчас уцёкаў у Егіпет, а таксама ў пілігрымцы ў Ерузалем разам з дванаццацігадовым Езусам і Яго Маці. Гэта апошняя згадка пра святога на старонках Евангелля, з чаго можна зрабіць выснову, што неўзабаве пасля гэтага ён памёр, хоць, магчыма, проста працягваў сціпла жыць дзесь у баку, што было ўласціва яго характару. У наш час вывучэнню асобы і значэння гэтага найсціплейшага са святых у справе адкуплення прысвячаюцца рэгулярныя міжнародныя сімпозіумы. Святы Юзаф быў абвешчаны апекуном Сусветнага Касцёла, а таксама з’яўляецца апекуном паміраючых, нарачоных і працаўнікоў. 1 мая адзначаецца ўспамін св. Юзафа Рамесніка.

 

Успамін: 19 сакавіка

 

Унутранае навяртанне

Малiтва

ВЯЛІКІ ПОСТ

Унутранае навяртанне

 

 

У Старым Запавеце, калі гаварылася пра навяртанне, то перш за ўсё меліся на ўвазе знешнія ўчынкі; такія як апрананне ў мешкавіну, пасыпанне сябе попелам, суровы пост. І гэта лічылася за норму. А ў Новым Запавеце Езус ставіць націск на тое, што Бог не патрабуе нашых суровых пастоў, пасыпання сябе попелам, плачу і ляманту за грахі, а жадае ад нас навяртанне сэрца, унутранай, духоўнай перамены, бо без гэтага нашыя пакутныя дзеянні не маюць ніякага сэнсу.

Таго, хто робіць гэтыя пакутныя ўчынкі, а не змяняе сваёй душы, Езус называе крывадушнікамі, што горш “грабамі намаляванымі”, якія знешне прыгожыя, а ўнутры напоўненыя брыдоцтвам. Нашае сэрца павінна цалкам навярнуцца да Бога, трэба парваць з грахом, а знешнія ўчынкі павінны быць выражэннем нашага сапраўднага духоўнага жыцця, якія будуць выконвацца не на паказ і на хвалу акружаючых, а дзеля хвалы Божай нашага ўнутранага росту.

Цяпер звернем больш увагі на тыя духоўныя практыкі, да якіх нас заахвочвае Касцёл у час Вялікога Посту. Гэта, можна сказаць, вызванне для кожнага веруючага чалавека. Гэтымі практыкамі з’яўляюцца: пост, малітва, міластыня. Айцы Касцёла з далёкай старажытнасці называюць гэтыя дзеянні, апрача выхаваўчых, экспіяцыйнымі – (перапрашэннем за зробленае зло). Больш падрабязна прыпынімся на кожным з іх.

«Песні Жальбы»

Песнi Жальбы

ВЯЛІКІ ПОСТ

«Песні Жальбы»

 

У кожную Нядзелю Вялікапостнага перыяду ў касцёлах праводзіцца так званая Пассія, традыцыйнае набажэнства, у аснове якога ляжыць разважанне Таямніцы Мучэнняў і Адкупенчай Смерці нашага Збаўцы. Носіць яно назву: ,,Песні Жальбы”. Гэтае набажэнства называецца Пассіяй, ад лац. слова „passio”, што азначае, наогул, боль, цярпенне, мучэнне.

Асноўваецца яно на спеве гімнаў і песняў, у якіх простымі, але кранальнымі словамі апавядаецца пра асаблівасці і падрабязнасці Мучаніцтва і Смерці Пана нашага Езуса Хрыста. Мае яно на мэце пабудзіць у нас спачуванне да церпячага Хрыста, а таксама да жалю за грахі, якія і ёсць прычынай Яго такіх цяжкіх мучэнняў, а ў выніку—смерці. Сама назва ,,Песні Жальбы” узята ад першых слоў, якімі распачынаецца набажэнства.

,,Песні Жальбы” зарадзіліся ў Польшчы на пераломе XVII i XVIII ст. з духа людовай набожнасці перыяду Барокка. Яго пачаткі і форма маюць сваю сувязь з дзейнасцю Брацтва святога Роха, што было пры варшаўскім касцёле Святога Крыжа. Апрацаванне набажэнства ў сучаснай форме прыпісваецца прамотару брацтва ксяндзу Лаўрэнцію Станіславу Бэніку, які падчас яго ўкладання карыстаўся з лацінскай пассіі, узораў брэвярыя, а таксама польскіх песен з XVI ст. на Вялікі пост. Упершыню тэкст набажэнства быў апублікаваны ў Варшаве ў 1707г. пад назвай ,,Пучок мірры з Гетсеманскага Сада, або жальбы Горкіх Мучэнняў Сына Божага”. Прычынай укладання такога польскага пасійнага набажэнства было тое, што, як сведчаць тагачасныя хронікі, даўнейшыя спевы на лацінскай мове былі непрыступнымі і незразумелымі для простых вернікаў. Польская ,,Пассія” вельмі спадабалася веруючым і ўжо ў другой палове XIX ст. ,,Песні Жальбы” спяваліся па ўсёй Польшчы, і нават сярод эмігруючых палякаў.

Запаведзі Маткі Тэрэзы

Мацi Тэрэза

Вялікі Пост –

Запаведзі благаслаўлёнай Маці Тэрэзы

 

 

 

 

 

 

Падчас Вялікага Посту мне хочацца падзяліцца з вамі запаведзямі Маці Тэрэзы. Маці Тэрэза (нарадзілася 26 жніўня 1910 года ў Скоп’е — памерла 5 верасня 1997 года ў Калькуце, сапраўднае імя — Агнэс Гонджа Баяджыў) — каталіцкая Сястра Законная, якая вяла ў Індыі гуманітарную дзейнасць. З’яўляецца заснавальніцай каталіцкага ордэна Міласэрнасці, лаўрэатка Нобелеўскай прэміі міру (1979). З 2003 года аднесена да ліку бласлаўлёных. Я ўпэўнены, што кожны знойдзе ў кожнай запаведзі штосьці для сябе.

Часам жыццё падае нам вельмі каштоўныя ўрокі, якія часам здаюцца нам выпрабаваннем. Мы вельмі часта незадаволеныя навакольным светам і людзьмі. Часам нам цяжка падняцца пасля чарговага упадку. Мы шукаем сэнс жыцця, так і не зразумеўшы, што само жыццё і з’яўляецца сэнсам.

Вялікі пост

Вялікі пост — саракадзённы літургічны перыяд падрыхтоўкі да Велікодных святаў. Ён традыцыйна пачынаецца ў Папяльцовую сераду, якая называецца так ад абраду пасыпання галоваў попелам.

   У гэты дзень у касцёлах адбываецца благаслаўленне попелу са спаленых галінак вербаў, асвечаных у леташнюю Пальмовую нядзелю. Гэтым попелам святар пасыпае галовы вернікаў са словамі: «Кайцеся і верце ў Евангелле» альбо «Памятай, што ты — прах, і ў прах вернешся». Гэтае літургічнае дзеянне выяўляе нашу гатоўнасць да пакаяння, да велікапосных аскетычных практыкаванняў, а таксама падкрэслівае праўду пра смяротнасць і прамінальнасць часовых дабротаў.

   На ўзор саракагадовага вандравання, якое, распачаўшыся ў свята Пасхі, прывяло выбраны народ з егіпецкай няволі ў зямлю абяцаную, а таксама па прыкладу самога Хрыста, які сорак дзён прабываў у пустыні, Касцёл на працягу сарака дзён рыхтуецца да Пасхальнага Трыдуума. Перыяд Вялікага посту звязаны з пакаяннем і аскезай, а таксама асаблівым чынам прысвечаны разважанню над Мукай Пана (пасійныя набажэнствы — Крыжовы шлях, Песні жальбы). У хрысціянскай традыцыі Вялікі пост заўсёды быў звязаны з устрыманнем ад удзелу ў забавах, ад мясных страваў і ад алкаголю. Знешнімі праявамі Вялікага посту з’яўляюцца: фіялетавы колер літургічнага адзення, адсутнасць у святой Імшы спеву «Аллелюя» і гімна «Хвала на вышынях Богу…», больш сціплае аздабленне касцёлаў, а з пятай нядзелі Вялікага посту — захінутыя фіялетавай тканінай крыжы. Вялікі пост — гэта таксама перыяд падрыхтоўкі катэхуменаў да прыняцця сакрамэнту хросту, які традыцыйна ўдзяляецца ў Пасхальную вігілію.

Інфармацыя пра Крыжовы шлях

Крыжовы шлях

Крыжовы Шлях так моцна асацыюецца і лучыцца з Вялікім Постам, што сёння без гэтага набажэнства цяжка ўявіць сабе перажыванне данага літургічнага перыяду. Аднак, мы нават не ўяўляем сабе, як доўга фарміравалася гэтае набажэнства. Хрысціяне, пераважна ад III ст., асаблівай апекай ахіналі ў Ерусаліме месцы, звязаныя з Мучаніцтвам і Смерцю Езуса Хрыста. Мнагакратна адведвалі іх пілігрымы, здзейсняючы пры гэтым розныя працэссіі, напрыклад з Аліўнага Сада на Галгофу. Чарговы этап у паўставанні набажэнства Крыжовага шляху трэба сааднесці з развіццём пасыйнай набажнасці, пачынаючы ад XI ст., аснаванай на разважанні Ранаў Хрыстовы. У Еўропе вялікі ўклад у гэтым кірунку зрабілі айцы францісканцы. Яны пасля крыжовых паходаў сталі апекунамі памятак, якія засталіся ў Святой Зямлі пасля Езуса з Назарэту. Перыяд сярэднявечча быў багата насычаны набажэнствамі пасыйнага характару.

    Паўсюдным прызнаннем цешылася аддаванне пашаны ўпадкам Пана Езуса (часта лічылася, што іх было сем). Вернікі практыкавалі таксама набажэнствы, у якіх адбываліся ўспамін і разважанне Мучэнняў Пана, пры дзевяці, дванаццаці, а нават пры васемнаццаці стацыях. У Польшы Набажэнства Крыжовага Шляху існуе ад XVIIст. і да сённяшняга дня ажыўляе набажнасць вернікаў. З Польшы яно з’явілася і на Беларусь. Належы таксама ўспомніць і пра кальварыйскія сцежкі, якія ўзносяцца пры многіх касцёлах.

Інфармацыя пра адпусты


Пра адпусты
Касцёл не толькі заахвочвае да дабрачыннасці і пакаяння, але жадае таксама дапамагчы хрысціяніну праз заслугі Езуса Хрыста і святых атрымаць ад міласэрнага Айца адпушчэнне часовай кары за грахі.
Хрысціянін, які ўчыніў грэх, пасля споведзі атрымлівае адпушчэнне віны і дараванне вечнай кары за гэты грэх. Аднак споведзь не выбаўляе нас ад часовай кары за грахі, якую нам трэба адбыць на зямлі альбо ў чыстцы. Ад гэтай часовай кары за нашыя грахі выбаўляе нас праз адпусты Касцёл па праву даручанай яму ўлады. Дзякуючы адпустам вернікі могуць атрымаць выбаўленне ад часовай кары за грахі для сябе, а таксама для душаў, якія знаходзяцца ў чыстцы. Папа Павел VI ліквідаваў адпусты, акрэсленыя канкрэтным часам (напр., колькасцю дзён ці гадоў), бо ў вечнасці няма часу.

 

Поўнае альбо частковае адпушчэнне кары за грахі, звязана з выкананнем пэўных умоваў. Для атрымання адпусту трэба быць у стане ласкі, прыняць святую Камунію, быць вольным ад усялякай прывязанасці да якога-небудзь граху, нават лёгкага, прачытаць малітву ў інтэнцыі Святога Айца: Ойча наш… Вітай, Марыя… і Веру ў Бога… Некаторыя з гэтых умоваў могуць быць выкананы за некалькі дзён да альбо пасля ўзгаданых вышэй чынаў, звязаных з адпустам. Аднак пажадана, каб святая Камунія і малітва ў інтэнцыі Святога Айца мелі месца ў гэты ж дзень.

Вось пералік некаторых поўных і частковых адпустаў,

пададзеных Апостальскай Пенітэнцыярыяй 29 чэрвеня 1969 г.:

  • за наведванне Найсвяцейшага Сакрамэнту — частковы адпуст; за адарацыю Найсвяцейшага Сакрамэнту на працягу 30 хвілін — поўны адпуст;
  • за атрыманне папскага благаслаўлення (непасрэдна альбо па радыё ці тэлебачанні) Urbi et Orbi (гораду і свету) — поўны адпуст;
  • за ўдзел у рэкалекцыях, якія працягваюцца нават тры дні — поўны адпуст;
  • за наведванне могілак з 1 па 8 лістапада і малітву за памерлых — поўны адпуст; у іншыя дні — частковы адпуст;
  • за ўдзел ва ўрачыстым эўхарыстычным абрадзе на заканчэнне эўхарыстычнага кангрэсу — поўны адпуст;
  • за чытанне малітвы Душа Хрыстова — частковы адпуст;
  • за пабожнае чытанне Святога Пісання на працягу 30 хвілін з належным ушанаваннем слова Божага — частковы адпуст;
  • за малітву на ружанцы (адной з частак Ружанца) з разважаннем таямніц у касцёле, у публічнай капліцы, у сям’і, у манаскай супольнасці, у пабожным таварыстве — частковы адпуст;
  • за наведванне касцёла ў дзень парафіяльнага адпусту ці ў дзень апекуна гэтага касцёла альбо капліцы — поўны адпуст.
  • Умовы атрымання поўнага адпусту звязанага з Крыжовым шляхам:1. Сакрамэнтальная споведзь альбо стан асвячальнай ласкі;
    2. Прыняцце Святой Камуніі;
    3. Быць вольным ад усялякай прывязанасці да якога-небудзь граху, нават лёгкага,
    4. Прачытаць малітву ў інтэнцыі Святога Айца: Ойча наш… Вітай, Марыя… і Веру ў Бога…
    Для заметкі: Некаторыя з гэтых умоваў могуць быць выкананы за некалькі дзён да альбо пасля ўзгаданых вышэй чынаў, звязаных з адпустам. Аднак пажадана, каб святая Камунія і малітва ў інтэнцыі Святога Айца мелі месца ў гэты ж дзень.
    5. Удзел у набажэнстве Крыжовага шляху наступным чынам:
    а) Крыжовы шлях трэба прайсці перад стацыямі, устаноўленымі кананічна і зацверджанымі Касцельнай Уладай.
    б) Для правядзення Крыжовага шляху вымагаецца толькі пабожнае разважанне аб пакутах і смерці Езуса Хрыста. Не абавязкова разважаць аб таямніцах кожнай асобнай станцыі.
    в) Вымагаецца перайсці ад адной станцыі да другой. Аднак, калі ўсе ўдзельнічаюць у пасійным набажэнстве і не могуць без мітусні перайсці ад станцыі да станцыі, то дастаткова, калі праходзіць праводзячы Крыжовы шлях, у той час як іншыя могуць заставацца на месцы.
    г) Хто не можа ўдзельнічаць у публічным набажэнстве (напрыклад, хворыя), можа атрымаць поўны адпуст, калі хаця б паўгадзіны будзе пабожна чытаць і разважаць аб пакутах і смерці Езуса Хрыста.
Thanx: Goutu