Аплатак, якім дзелімся

Калі сядаем за вігілійны стол падчас Божага Нараджэння, то не ўяўляем сабе яго без аплатка. Аднак, ламаючы гэты кавалак хлеба і дзелючыся ім паміж сабой, ці здаём сабе справу з глыбокага сэнсу, укрытага ў так звычайным гэсце, якім ёсць ламанне і дзяленне аплаткам?

Сваім карэннем звычай ламання аплаткам  дасягае ранняга хрысціянства, адносіцца да абраду, які звязаны з ламаннем і раздаваннем, а таксама распаўсюджваннем ахвярных хлябоў. Гэта былі дары, якімі Касцёл дзяліўся з вернікамі падчас святаў. Перш за ўсё, звычай гэты меў сімвалізаваць супольнасць вернікаў і прыналежнасць да адной супольнасці Касцёла. Аднак ў сярэднія вякі з’явіўся хлеб, які сваім выглядам прыпадабняўся да сучаснага аплатка. На іх таксама былі адлюстраваны  розныя сімвалы і сцэны, звязаныя з жыццём Хрыста або святых. Гэта была свайго роду катэхэза для тых, хто не умеў чытаць і пісаць.

Першая святая Камунія. Як падрыхтавацца дзецям і бацькам?

Як падрыхтавацца

Ваша дзіця сёлета прыступае да Першай святой Камуніі, а вы не ведаеце, як самім да гэтага падрыхтавацца? Важна памятаць, што не толькі катэхеты і святары ўдзельнічаюць у падрыхтоўцы дзіцяці да гэтай падзеі. Таму, лічым, што ў гэтыя перадсвяточныя дні бацькам не зашкодзяць некалькі наступных парад.

Зразумела, што ўводзіны ў веру варта пачынаць нашмат раней, чым падрыхтоўку да Першай Камуніі, а калі шчыра, то з часу нараджэння. Разам з тым перыяд падрыхтоўкі да Камуніі з’яўляецца для бацькоў асаблівым часам для стварэння са сваім дзіцём сапраўднай супольнасці веры. Таму важна і добра, калі дзіця дзеліцца з бацькамі тэмамі, што праходзіць на катэхезе. У адваротным выпадку, было б вельмі шкада, калі б гэты благаслаўлёны час для духоўнага сталення дзіцяці бацькі «празявалі».

У Пальмовую нядзелю пачынаецца Вялікі тыдзень

13 красавіка 2014 г., у Пальмовую нядзелю, пачынаецца Вялікі тыдзень. Літyргія гэтага дня нагадвае пра ўрачысты ўезд Езуса Хрыста ў Ерузалем перад Яго ўкрыжаваннем.

Па волі благаслаўлёнага Папы Яна Паўла ІІ Пальмовая нядзеля з 1986 г. з’яўляецца таксама Сусветным днём моладзі.

У літургіі Пальмовай нядзелі заўважаюцца два моманты: радасная працэсія з пальмамі і чытанне Мукі Пана. Такім чынам Касцёл падкрэслівае, што трыумф Хрыста і Яго ахвяра непарыўна звязаны між сабой.

Удзел у літургіі гэтага дня азначае згоду на крыж, на менавіта такі, а не іншы, шлях жыцця, на цярпенне разам з Езусам.

Святкаванне Пальмовай нядзелі бярэ пачатак у Ерузалеме ў IV ст. У той час імнуліся як мага больш дакладна прадставіць сцэны з жыцця Езуса. Паступова працэсіі сталі больш драматызаванымі, напрыклад, біскуп, які прадстаўляў Хрыста, уязджаў у горад на восліку.

Звычай асвячэння пальмовых галін з’явіўся ў Касцёле ў ХІ ст. У нашай краіне іх замяняюць вербы. Пасля асвячэння іх утыкаюць за крыжы і абразы, каб сцерагчы дом ад няшчасцяў і мець Божае благаслаўленне. Раней галінкі ўтыкаліся таксама ў полі, каб Бог сцярог пасевы ад граду, сушы, вялікіх дажджоў.

(JM)  http://catholic.by/

Што такое Беззаганнае Зачацце Панны Марыі?

niepokalana

8 снежня Касцёл святкуе ўрачыстасць Беззаганнага Зачацця Найсвяцейшай Панны Марыі. Дагмат аб Беззганным Зачацці Багародзіцы, ухвалены ў ХІХ ст., да сённяшняга дня застаецца незразумелым для многіх хрысціян, і таму часта, ў бок Касцёла скіравана крытыка за беспадстаўнае стварэнне новых праўдаў веры. Крытыка дагмату грунтуецца на тым, што Хрыстос прыйшоў, каб адкупіць усіх людзей і Марыя не з’яўляецца выключэннем – такім чынам яна, нібыта, не можа быць беззаганай.

Адэнтавыя пастановы

postanowienia

У Адвэнце Каталіцкі Касцёл нагадвае вернікам аб патрэбе добрых пастановаў. Навошта нам гэта патрэбна?

Аналізуючы сваё жыццё, многія могуць заўважыць цікавую рэч: да чагосці злога, дрэннага чалавек хутка прывыкае, а добрае даецца з вялікімі намаганнямі. Стаць горшым і дэградаваць заўсёды атрымоўваецца нашмат лягчэй, чым стаць лепшым і дасканалейшым. Дабро заўсёды патрабуе ад нас больш намаганняў, часу, сілаў, увагі, сродкаў. Яно высока ацэньваецца Богам.

Калі мы збіраемся наведаць родных і сяброў з нагоды юбілею або дня нараджэння, то стараемся прыйсці не з пустымі рукамі, а падрыхтаваць падарунак. Каб падрыхтаваць, адпаведны і добры дар нам патрэбны час, для таго каб разважыць, пашукаць, прыцаніцца ….

Адвэнт – час падрыхтоўкі да дня нараджэння Сына Божага, нашага Збаўцы. Ён падараваў нам сваё жыццё, дзеля нашага збаўлення і нашым адказам удзячнасці на так вялікі дар, з’яўляюцца добрыя пастановы Адвэнту, якія павінны рэалізоўвацца ў паўсядзённасці. Выкананне адвэнтовых пастановаў павінна зрабіць нас хоць бы крышку лепшымі, дабрэйшымі, бліжэйшымі да Стварыцеля. Толькі тады Божае Нараджэнне стане для нас сапраўды радасным святам і будзе дасканалым падарункам для людзей і Бога.

Просім сёння Духа Святога, каб Ён асвяціў наш розум і дапамог нам у выбары і выкананні адпаведнай адвэнтовай пастановы.

кс. д-р Юрый Павайба

Выява з ethnomuseum.pl

Божае Нараджэнне

get_img

24 снежня на змярканні ў кожным каталіцкім доме рыхтуецца накрыты стол, за якім збіраецца ўся сям’я, каб за вігілійнаю вячэраю ўсім разам перажываць вялікую радасць, якую больш за дзве тысячы гадоў таму гэтая ноч прынесла ўсім людзям добрай волі, і каб вітаць прыходзячага ў свет Хрыста.
Як усё чалавецтва калісьці чакала прыйсця Збаўцы, так заўсёды святу Божага Нараджэння папярэднічае Адвэнт — час падрыхтоўкі, час навяртання сэрцаў, час радаснага чакання. Яго завяршае менавіта гэтая вігілійная вячэра. Святочны настрой і прыгожыя, шчырыя пажаданні дабра і шчасця ў гэты вечар спалучаныя са строгім пастом: сярод страваў, якія знаходзяцца на стале, толькі посныя стравы.
У тым, што датычыць стала, у свеце і нават у нашай невялікай краіне, існуе шмат розных традыцый і звычаяў. Але ўсе беларускія католікі неадменна распачынаюць вігілійную вячэру з дзялення аплаткай — прэсным белым хлебам, загадзя асвячаным у касцёле. Аплатка — гэта сімвал Хрыста, які, прыняўшы чалавечае цела, аддаў сябе самога за жыццё свету, і да сканчэння вякоў прабывае з намі ў Хлебе эўхарыстычным.

Божае Нараджэнне – Абрады вігілійнай вячэры –

rysunekgal

1. Запальванне свечкі.

На вігілійным стале, засланым абрусам, пад якім знаходзіцца сена, разам з ежай кладуць талерку з аплаткай. Бацька ці маці запальвае свечку, гаворачы пры гэтым: «Святло Хрыста».
Усе адказваюць: «Дзякуй Богу».
Уводзіны:
«Дзве тысячы гадоў таму назад на свет прыйшоў Езус Хрыстус, Сын Божы, які нарадзіўся ў бэтлеемскай стайні як безабароннае Дзіця. Аб гэтым нам гаворыць Евангелле. Стоячы, давайце паслухаем з верай слоў Евангелля, якое апіс-вае гэтую самую радасную для ўсіх людзей падзею Нараджэння Божага Сына, Eзуса Хрыста.

8.12. – урачыстасць Беззаганнага Зачацця Найсвяцейшай Панны Марыі

fdihheda

Бог ад пачатку абраўшы Марыю, каб была Маці Свайго Сына, захаваў яе ад усялякай плямы граху і адарыў поўняй ласкі. Дзякуючы гэтаму Марыя стала прыбыткам Уцелаўлёнага Слова. Дзякуючы Богу за выключны прывілей удзелены Марыі выпрошваем сабе ласку для змагання з грахом. Свята Беззаганнага Зачацця адзначалася на Ўсходзе ўжо ў VIII стагоддзі. У IX стагоддзі перайшло і на Захад.На нашых тэрыторыях пачало адзначацца гэтае свята з XIV стагоддзя.8 снежня 1854 года папа Пій IX сцісла акрэсліў і падаў да веры праўду аб Беззаганным Зачацці Найсвяцейшай Панны Марыі як дагмат каталіцкай веры.

Рараты — падзяка Панне Марыі за яе «так»

Рараты — адмысловыя святыя Імшы ў перыяд Адвэнту. Назва «Рараты» бярэ свой пачатак ад лацінскай песні «Rorate coeli desuper» («Дайце, нябёсы, росы з вышыняў»), якая спяваецца ў перыяд Адвэнту, звычайна на пачатку раратняй Імшы: чым для высахлай зямлі з’яўляецца раса, тым Хрыстус для тых, хто Яго чакае.
Традыцыйна Рараты адбываюцца перад усходам сонца. У касцёле пагашана святло, толькі гараць раратнія ліхтарыкі, якія прыносяць з сабою людзі, звычайна запаленымі, ідучы з дому ў святыню, асвятляючы змрок. Гэтая прыгожая сімволіка нагадвае нам пра неабходнасць збірання на працягу ўсяго Адвэнту добрых учынкаў, якія дапамогуць асвяціць змрок граху ў нашай душы, паказаць Езусу шлях да нашага сэрца.

Раратняя святая Імша

Новы літургічны год у Каталіцкім Касцёле распачынаецца з Адвэнту — часу радаснага чакання Нараджэння Пана. Гэты перыяд насычаны багатай сімволікай і традыцыямі. Адной з прыгожых традыцый Адвэнту з’яўляецца раратняя святая Імша ў гонар Найсвяцейшай Панны Марыі. Звычайна гэта літургія цэлебруецца на світанні. З вялікай ахвотай у раратніх святых Імшах прымаюць удзел дзеці, якія на пачатку літургіі ідуць у працэсіі, трымаючы ў руках запаленыя свечкі або лампадкі. І толькі на спеў «Хвала на вышынях Богу…» ва ўсім касцёле запальваецца святло. Назва rorate паходзіць ад першага слова лацінскай песні «Rorate coeli» («Свет наш абмыйце, чыстыя росы…»). Удзел дзяцей у раратняй святой Імшы таксама звязаны з разнастайнымі добрымі пастановамі, якія яны бяруць на перыяд Адвэнту. Гэтыя пастановы з’яўляюцца выражэннем іх унутранай падтрыхтоўкі да Божага Нараджэння і іх жадання перамяніць сваё жыццё.
З Раратамі таксама звязаны звычай запальвання свечкі, што сімвалізуе Марыю, якая як Зорка ранішняя прадвяшчае прыйсце поўнага Святла — Хрыста. Акрамя гэтага, у касцёле размяшчаецца вянок з чатырма свечкамі, якія абазначаюць чатыры нядзелі Адвэнту. Свечкі і лампады, якія так часта выкарыстоўваюцца ў адвэнтавай літургіі, сімвалізуюць чуванне, а таксама радасць ад хуткага прыйсця Хрыста.
У перыяд Адвэнту святар цэлебруе святыя Імшы ў літургічным адзенні фіялетавага колеру. Выключэннем з’яўляецца III Нядзеля Адвэнту, калі літургічнае адзенне мае ружовы колер. У літургіі Касцёла гэта нядзеля мае сваю назву — Gaudete (лац. «радуйцеся»).
Упершыню пра Адвэнт як час падрыхтоўкі да Нараджэння Пана ўзгадваецца ў гістарычных крыніцах IV ст. Гэты перыяд дзеліцца на дзве часткі: дні да 16 снежня з’яўляюцца часам радаснага чакання паўторнага прыйсця Хрыста на сканчэнне свету. З 17 да 24 снежня працягваецца падрыхтоўка да ўрачыстасці Нараджэння Пана, якая святкуецца 25 снежня.

Thanx: Goutu